Het zal je maar overkomen. Je kind wordt geboren met beperkingen of je kind wordt ziek. Het gebeurt helaas erg vaak. Ziekenhuizen, zorg en hulpmiddelen worden een onderdeel van je leven. De extra zorgen die je kind nodig heeft zijn zeer noodzakelijk en ook belastend maar je kind is het belangrijkst en daar doe je alles voor. ZorgVision wil een steun in uw rug zijn.

 

                                           **

 

ZorgVision wil gezinnen ondersteunen. Ze te begeleiden door een doolhof van regelingen en instanties of gewoon even praten over wat er allemaal gebeurt. ZorgVision is door een gebrek aan persoonlijke begeleiding in het verleden, opgericht door Yvonne Janssen. Iedere instantie doet zijn best: de praktijk laat echter heel wat anders zien.

 

Men kan zich bij ZorgVision op zijn of haar gemak voelen, zich even laten gaan, advies krijgen en een degelijke begeleiding verwachten. ZorgVision heeft vele voordelen, oa;

 

-spreekt uit eigen ervaring.

-laagdrempelig.

-altijd dezelfde contactpersoon.

-vertrouwenspersoon.

-flexibel.

-persoonlijk.

-oplossingsgericht.

-ook thuisbezoeken.

-korte lijnen.

 

                                            **

 

 

Omdat ik zelf moeder ben van een kind met beperkingen heb ik noodgedwongen nieuwe ervaringen opgedaan waarvan ik in eerste instantie geen weet had. Dat zal bij veel ouders met kinderen met beperkingen zo zijn, klein of groot. Iedere beperking is anders,

niets is met elkaar te vergelijken, immers ieder kind is verschillend en uniek. 

 

Zo ook onze zoon Tim. Tim is geboren met Spina Bifida (open rug) en een hydrocefalie (waterhoofd). Een open ruggetje is een aangeboren stoornis, welke vaak ook hydrocefalie als gevolg heeft. Spina Bifida is een ingewikkeld probleem, waarbij het niet alleen gaat om een sluitingsdefect in de rug, maar waar ook een aantal bijkomende problemen een grotere of kleinere rol spelen.

 

Tim is geboren op 23 december 2002 met 37 weken zwangerschap nadat de arts in het academisch ziekenhuis Maastricht beide afwijkingen op de echo had geconstateerd. Gevoelens van blijdschap, verdriet en spanningen volgen elkaar hevig op. We stapten op dat moment als het ware in een sneltrein. Operaties volgden en toen Tim thuis kwam vanuit het ziekenhuis wilden we ons leventje weer oppakken. Echter met vallen en opstaan. Voor mijn gevoel was ons leven drastisch veranderd. 

 

Ons leven is verrijkt met een prachtige zoon en je hebt ook ineens heel erg veel zorgen. Therapieën, ziekenhuizen, verzorging, medicijngebruik, woningaanpassingen, hulpmiddelen, aangepast vervoer, extra emoties/gevoelens van je kind en noem maar op. En vaak niet te vergeten ook ander werk zoeken of zelfs niet meer voor een werkgever kunnen werken door omstandigheden. We zijn er in die jaren achter gekomen dat, als je de telefoon niet pakt, je niets voor elkaar krijgt. Je moet het je zelf een beetje eigen maken. Je zult goed moeten communiceren, duidelijk en creatief en vooral sterk zijn. En dat valt echt niet altijd mee.

 

De geboorte van Tim heeft ons sterker, wijzer en rijker gemaakt. In de loop der jaren heb ik gemerkt dat het zorgen en regelen mij voldoening geven. Ik help graag anderen die er niet uit komen of die een steuntje in de rug nodig hebben. Vaak is het ook eens goed dat een kind met extra zorgen eens lekker ergens anders kan gaan spelen of verblijven. Andere kinderen in het gezin krijgen dan ook even alle aandacht die ze nodig hebben. Niemand hoeft dan schuldgevoelens te hebben al is dat wel een logisch gevoel in het begin. De hulp die je als gezin nodig hebt wordt ook vaak onderschat. Je hebt meer hulp nodig dan je denkt en wilt, daar heb ik best wel moeite mee gehad. Toen ik hulp via een persoonsgebondenbudget heb aangenomen ging het ook meteen een stuk beter. Je vindt de weg weer naar jezelf, je partner, familie en omgeving omdat je ruimte krijgt om tot rust en bezinning te komen. Die ruimte is ook noodzakelijk om je kind alles te kunnen geven wat het nodig heeft. Het geluk van een kind is immers het belangrijkst.